Fundering voor uw tuinhuis
Fundering voor uw tuinhuis
De stabiliteit van uw tuinhuis begint bij de fundering. Voordat een tuinhuis wordt opgebouwd, moet er een degelijke fundering worden aangelegd. Afhankelijk van het draagvermogen van de grond en de te verwachten belasting wordt gekozen voor een strookfundering, puntfundering, funderingsplaat of vloerplaat. Hieronder gaan we dieper in op de verschillende funderingsvarianten en de aanleg ervan.
Onze aanbeveling is altijd om een complete betonnen fundering / funderingsplaat voor onze tuinhuizen te plaatsen.
Dit biedt de allerbeste bescherming voor het tuinhuis.
Welke fundering uiteindelijk nodig is, hangt sterk af van de aanwezige ondergrond. Grotere tuinhuizen hebben een uitgebreidere fundering nodig dan kleinere huizen. Bijzonder stabiele funderingen moeten op grind- of zandlagen worden aangelegd. Leembodems zijn gevoelig voor vorst. Het draagvermogen van een leem- of kleirijke bodem hangt sterk af van het watergehalte. Lijnbelastingen worden over het hele oppervlak opgevangen, voor puntbelastingen volstaan puntfunderingen. Er dringt echter vocht door de niet-gesloten funderingsplaat en kan het tuinhuis van onderaf doen verweren.
Bouwgrond
Bodems verschillen naar gelang hun samenstelling. Op de meeste bouwpercelen heeft men een mengbodem bestaande uit minerale korrels van verschillende vormen en groottes, evenals organische deeltjes. Bodems zoals humus, turf en veen zijn niet geschikt als bouwgrond. Bodems van zand, grind en gesteente zijn geschikt als bouwgrond. De bouwgrond kan worden verdicht met trilplaten om verzakking te voorkomen.
Draagkracht
Er wordt onderscheid gemaakt tussen een bindende en een niet-bindende bodem.
Niet-bindende grond
Een niet-bindende grond is relatief ongevoelig wat betreft zijn draagvermogen. Hij bestaat uit korrels van verschillende grootte, bijvoorbeeld zand, grind of stenen. De grond is niet in staat om water op te slaan. Aangezien niet-bindende gronden ook bij watertoevoer niet zacht worden, is hun draagvermogen niet afhankelijk van de bodemvochtigheid, maar alleen van de dichtheid van de laag.
Bindende grond
Een bindende grond verliest door watertoevoer aanzienlijk aan draagkracht. Deze bestaat uit klei, leem, slib, mergel of kleiplaatjes. Door de samenstelling kan deze water opnemen en opslaan. Bebouwing is op modderige bouwgrond niet mogelijk. Bij volledig uitgedroogde grond is deze zeer stevig en heeft deze een hoge draagkracht.
Er wordt onderscheid gemaakt tussen puntfundering, strookfundering, plaatfundering en een vloerplaat.
Puntfundering
Bij een puntfundering worden over het vloeroppervlak van het tuinhuisje verspreid puntvormige funderingen van beton gestort.
Werkwijze:
De afzonderlijke funderingsstukken worden vooraf op gelijke afstanden over het oppervlak van het tuinhuis uitgegraven en vervolgens gevuld met kleine ijzeren matten en beton. Let op de exacte plaatsing van de afzonderlijke belastingen, zoals bijvoorbeeld steunbalken van dakoverstekken. De puntfunderingen moeten minstens 80 cm diep in de grond reiken en 30 x 30 cm breed zijn om vorst te weerstaan. Door het gebruik van bekistingsplanken is het mogelijk om ze minstens 5 cm uit de grond te laten steken. Hierdoor wordt het tuinhuisje onderventileerd. Dit vermindert het risico op schimmel. De fundering moet minstens een week uitharden. Om het tuinhuisje later op de fundering te beschermen tegen opstijgend vocht, is een laag dakleer geschikt als isolatie, voordat de houten funderingsbalken op de puntfunderingen worden gelegd.
De puntfundering is geschikt voor vlakke en harde ondergronden en zorgt voor bodemventilatie. Deze fundering is geschikt voor kleine tot middelgrote tuinhuisjes.
Belangrijk: de gegevens en afzonderlijke werkstappen zijn geen uitgebreide handleiding, maar geven slechts een schematisch overzicht weer. Een verkeerd uitgevoerd fundering of een verkeerd type fundering kan schade aan het tuinhuis veroorzaken. Daarom moet voor de puntfundering absoluut een vakman worden geraadpleegd! Vooral bij oneffen ondergronden is dit type fundering niet geschikt.
Stripfundering
De strookfundering wordt aangelegd langs de plattegrond van een tuinhuis en langs het verloop van de dragende funderingsbalken die er later op komen te rusten. Deze zijn ongeveer 30 cm breed en 80 cm diep en worden met elkaar verbonden door een gesloten betonnen dek van 10 cm dik.
Werkwijze:
Hierbij wordt eerst een sleuf onder de buitenmuren uitgegraven van minimaal 80 cm diep en 30 cm breed en op de overige oppervlakte 20 cm diep. In dit gebied worden nog meer strookvormige sleuven uitgegraven met een diepte van ca. 80 cm. Een bekisting beschermt een zachte bodem tegen aardverschuivingen. Op het 20 cm diep uitgegraven oppervlak wordt een 10 cm dikke laag grind/kiezel gestort. Op de grind-/kiezellaag wordt een laag PE-folie gelegd. Het betonmengsel wordt in lagen aangebracht en wordt in zijn stabiliteit ondersteund door het aanbrengen van staalmatten. Het gewapend beton moet minimaal 10 cm dik zijn. Het is een stabiele en vorstbestendige fundering. Bijzonder geschikt voor lijnbelastingen en zware wanden. Voor middelgrote tuinhuizen die ook op oneffen ondergrond kunnen worden gebouwd. Als bekisting kunnen bekistingsstenen worden gebruikt, die droog
tegen elkaar aan in de uitgraving worden geplaatst en vervolgens met beton worden gevuld.
Belangrijk: De gegevens en afzonderlijke werkstappen zijn geen gedetailleerde handleiding, maar geven slechts een schematisch overzicht weer. Een verkeerd uitgevoerd fundement of een verkeerd type fundering kan schade aan het tuinhuis veroorzaken. Daarom moet voor de strookfundering absoluut een vakman worden geraadpleegd! Er is bijzondere vaardigheid nodig om de uitgraving uit te voeren.
Plaatfundering
Bij een plaatfundering wordt het oppervlak bedekt met betonplaten.
Werkwijze:
Eerst wordt de plattegrond uitgezet en 30 cm diep uitgegraven. Vervolgens wordt een laag grind/kiezel van minimaal 20 cm dik aangebracht. Deze laag moet worden verdicht, zodat de daaropvolgende grindlaag gelijk ligt met de aangrenzende grond. De betonplaten worden op de net aangebrachte grindlaag gelegd en met een rubberen hamer vastgeklopt. Elke plaat moet met een waterpas worden uitgelijnd. Bij een plaatfundering vindt er geen afdichting plaats, waardoor bijvoorbeeld water via de voegen tussen de platen het tuinhuisje kan binnendringen. Het heeft een geringe stabiliteit, is niet vorstbestendig en biedt geen bescherming tegen ongedierte. Het leggen is wat lastig omdat elke plaat apart moet worden uitgelijnd. Het is een voordelige optie voor kleine tuinhuisjes, maar gaat niet al te lang mee.
Belangrijk: de gegevens en afzonderlijke werkstappen zijn geen uitgebreide handleiding, maar geven slechts een schematisch overzicht weer. Een verkeerd aangelegde fundering of een verkeerd type fundering kan schade aan het tuinhuis veroorzaken. Daarom moet voor de strookfundering absoluut een vakman worden geraadpleegd! Er is bijzondere vaardigheid nodig om de uitgraving uit te voeren.
Fundamentplaat
Bij een funderingsplaat wordt een doorlopend dragend vlak onder het gehele oppervlak van het tuinhuis gestort. Dit voldoet aan alle statische eisen, zorgt voor isolatie en fungeert tegelijkertijd als vochtbarrière.
Werkwijze:
Hierbij moet een 30 cm diepe uitgraving worden uitgevoerd volgens de plattegrond van het tuinhuis. De daaropvolgende, 15 cm dikke grindlaag wordt met een trilplaat verdicht. Vervolgens wordt het gehele grindbed afgedekt met een PE-folie. Daarbij moet de funderingsplaat worden ingekist. Vervolgens wordt een laag betonmengsel aangebracht met daarop staalmatten. Daarna wordt de uitgraving gevuld met het resterende betonmengsel. Het oppervlak wordt met een plank gladgestreken en mag niet worden betreden totdat het volledig is uitgehard. Ter bescherming kan de funderingsplaat met een folie worden afgedekt.
De funderingsplaat mag alleen op vorstvrije dagen worden gestort. De betonplaat heeft een zeer hoge stabiliteit en biedt een uitstekende langdurige bescherming tegen vocht. Uitermate geschikt voor zeer zachte grondsoorten. Ook voor zeer grote tuinhuizen biedt de funderingsplaat een zeer stabiele ondergrond. Hiermee bent u de komende 30 jaar gerust.
Belangrijk: De gegevens en afzonderlijke werkstappen zijn geen uitgebreide handleiding, ze geven slechts een schematisch overzicht weer. Een verkeerd uitgevoerd fundering of een verkeerd type fundering kan schade aan het tuinhuis veroorzaken. Daarom moet voor de strookfundering absoluut een vakman worden geraadpleegd! Er is bijzondere vaardigheid nodig om de uitgraving uit te voeren.
